මාධ්‍ය සහ ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය ලස්සන කාන්තා රූපයක් ලෙස මවා තිබෙන්නේ පැහැපත් කෙට්ටු ශරීරයක් ඇති මානව රූපයක්. චිත්‍රපට නිළියන් , නිරූපිකා වන්ගෙන් පටන් ගෙන රූපවාහිනී වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන්නියන්, පිලිගැනීමේ නිලධාරිනියන් සේම ගුවන් සේවිකාවන් ගේ පරමාදර්ශී කාන්තා ශරීර ස්වභාවය ලෙස බහුතරය එය දකින්නේ වෙනත් ස්වරූප වල කාන්තාවන් හට තම ශරීරය පිළිබදව සමාව ඉල්ලන සිතුවිලි ඇති කරමින් . ඒ පසුබිම තුල සෝනියා රෙනී ටේලර්ගේ "The Body Is Not an Apology: The Power of Radical Self-Love" නම් කෘතිය ශාරීරික විමුක්තිය සඳහා පරිවර්තනීය ප්‍රකාශනයක් ඉදිරිපත් කරයි. මෙම පොත, නූතන සංස්කෘතිය තුළ පැතිරී ඇති පද්ධතිමය ශරීර ලැජ්ජාවට අභියෝග කරන අතර, අභ්‍යන්තරීකරණය කරන ලද අගතීන් විසුරුවා හැර ඔවුන්ගේ භෞතික ආත්මයන්ගේ ආවේණික තේජස සමඟ නැවත එක්වීමට පාඨකයින්ට ආරාධනා කරයි. ගද්‍යය, ස්ලැම් කවියෙකුගේ ආශාව සමඟ ඒකාබද්ධ කරමින්, ටේලර් තර්ක කරන්නේ ශරීර ලැජ්ජාව යනු පුද්ගල අසාර්ථකත්වයක් නොව අනාරක්ෂිත භාවයෙන් ලාභ ලැබීමට සහ පද්ධතිමය පීඩනය පවත්වා ගැනීමට සමාජ පද්ධති විසින් බලාත්මක කරන ලද ගණනය කළ උපාය මාර්ගයක් බවයි.ශරීර ලැජ්ජාවේ මූලාරම්භය විශ්ලේෂණය කරමින්, මාධ්‍ය, වෙළඳ දැන්වීම් සහ වෛද්‍ය ආයතන වැනි සමාජ ආයතන මිනිස් ස්වයං සැකයෙන් මුදල් උපයන ආකාරය ටේලර් නිරූපණය කරයි. ශරීර ලැජ්ජාව උගත් හැසිරීමක් ලෙස හඳුනා ගැනීමෙන් පාඨකයන්ට දොස් පැවරීමට සහ විෂ සහිත සම්මතයන් ඉවත් කිරීමට පටන් ගනී.
"අපගේ ශරීර අන් අයගේ ශරීර සමඟ සන්සන්දනය කරන විට, මිනිසෙකු ලෙස සිටීමට ඇත්තේ එකම නිවැරදි ක්‍රමයක් පමණක්ය යන බොරුව අපි පිළිගනිමු." (ශරීරය සමාව අයැදීමක් නොවේ, 61 පිටුව)ශරීර එකිනෙක හා සන්සන්දනය කිරීමේ සංස්කෘතික පුරුද්ද විවේචනය කරන ටේලර් , එමගින් 'පිළිගත හැකි' ශරීර පිළිබඳ පටු ධූරාවලියක් තහවුරු කෙරෙන ආකාරය පෙන්වා දෙයි. මිනිස් විවිධත්වයට ගරු කිරීම පිණිස, මෙවැනි අත්තනෝමතික ප්‍රමිතීන් අත්හැර දැමීම මගින් ගැඹුරු හා විප්ලවීය ස්වයං-ආදරය නැවත අත්පත් කරගත හැකිය.
"අතිශය ගැඹුරු ස්වයං-ආදරය යනු අප ළඟා වන යම් නිශ්චිත ගමනාන්තයක් නොවේ; එය නිරන්තරයෙන්ම නැවත අප වෙතම හැරී ඒමේ ක්‍රියාවලියකි." (ශරීරය සමාව අයැදීමක් නොවේ,10 පිටුව)බාහිර බලපෑම්වලට හෝ සමාජීය හැඩගැස්වීම්වලට නතු වීමට පෙර මිනිසුන් උපතින්ම හිමිකර ගන්නා 'කොන්දේසි විරහිතව තමන්වම පිළිගැනීම' වෙත නැවත හැරී ඒමේ සවිඥානික ක්‍රියාවලියක් ලෙස කතුවරිය මෙය විස්තර කරයි. එනම්, අතිශය ගැඹුරු ස්වයං-ආදරය යනු ස්ථිතික ඉලක්කයක් නොව අඛණ්ඩව පවතින ගමනක් බව ඇය පොතේ මුල් අවධියේදීම පැහැදිලි කරයි.
"කිසියම් ශරීරයකට වටිනාකමක් තිබේද නැද්ද යන්න තීරණය කරන පීඩාකාරී පද්ධතිවල අන්තර් සම්බන්ධිත ස්වභාවය නොසලකා හරිමින්, ශරීරය පිළිබඳ ලැජ්ජාව හෝ අවමානය තුරන් කළ නොහැක." (ශරීරය සමාව අයැදීමක් නොවේ, 43 පිටුව) 'අන්තර්-ඡේදක න්‍යාය' මත දැඩි ලෙස පදනම් වෙමින් ටේලර් පෙන්වා දෙන්නේ, ශරීරය පිළිබඳ විනිශ්චයන් හුදකලාව සිදුවන්නක් නොවන බවයි. ශරීරයේ ප්‍රමාණය, ජාතිය, ස්ත්‍රී-පුරුෂ භාවය ප්‍රකාශ කිරීමේ ස්වභාවය, ශාරීරික හැකියාවන් සහ වයස මත පදනම් වූ වෙනස්කොට සැලකීම් එකිනෙක හා බැඳී පවතී; එබැවින් සැබෑ විමුක්තිය උදෙසා සියලු ආකාරයේ පද්ධතිමය අසමානතා තුරන් කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
සෝනියා රෙනී ටේලර් සම්මානනීය කිවිදියක, සමාජ ක්‍රියාකාරිනියක සහ පරිවර්තනීය චින්තන නායිකාවක මෙන්ම, ශරීරය පිළිබඳ ආත්ම-විශ්වාසය සහ සවිබල ගැන්වීම වෙනුවෙන් කැප වූ 'The Body Is Not an Apology' නම් ඩිජිටල් මාධ්‍ය සහ අධ්‍යාපන සංවිධානයේ නිර්මාතෘවරිය ද වන්නීය. වාචික කාව්‍යකරණය පිළිබඳ ඇය සතු පසුබිම ඇයගේ ලේඛන ශෛලියට දැඩි ලෙස බලපාන අතර, එමගින් ඇයගේ සමාජ විග්‍රහයන්ට ගැඹුරු හැඟීම්බර බවක් සහ හදිසි වැදගත්කමක් එක් කරයි.'The Body Is Not an Apology' ට අමතරව, ශරීරය පිළිබඳ ධනාත්මක ආකල්ප සහ නිදහස කේන්දර කරගනිමින් ටේලර් විසින් තවත් කෘති කිහිපයක් ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත:A Little Truth on Your Shirt (2010): අනන්‍යතාව සහ තමන්වම පිළිගැනීම යන තේමාවන් ඉස්මතු කරන කාව්‍ය සංග්‍රහයකි.Celebrate Your Body (and Its Changes, Too!): The Ultimate Puberty Book for Girls (2018): ළාබාල වියේදී ශරීරය පිළිබඳ ආත්ම විශ්වාසයක් ගොඩනඟා ගැනීමට යොවුන් දැරියන් ඉලක්ක කරගත් මාර්ගෝපදේශකයකි.Your Body Is Not an Apology Workbook (2020): තමන්ටම ආදරය කිරීමේ (self-love) ක්‍රියාවලිය වඩාත් ගැඹුරු කිරීම සඳහා ප්‍රායෝගික මෙවලම් සහ ආවර්ජනයන් ඇතුළත් ක්‍රියාකාරී මාර්ගෝපදේශකයකි.Journal of Radical Permission (2021): ඇඩ්‍රියන් මාරි බ්‍රවුන් (adrienne maree brown) සමඟ එක්ව රචිත, පුද්ගලික නිදහස සහ දෛනික පුරුදු කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන කෘතියකි.The Book of Radical Answers (2023): අනන්‍යතාව, ශරීරය සහ වර්ධනය පිළිබඳව තරුණ තරුණියන් තුළ පවතින සැබෑ ගැටලු සහ ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු සපයන කෘතියකි.
"ලෝකය අපට වෙනත් ආකාරයකින් පවසන විට පවා, අපගේ සහජ වටිනාකම පිළිබඳ විශ්වාසයට අනුකූල වන පරිදි අපගේ ක්‍රියාකාරකම් සකසා ගැනීම 'අතිශය ගැඹුරු ස්වයං-ආදරය' (radical self-love) මගින් ඉල්ලා සිටී." (ශරීරය සමාව අයැදීමක් නොවේ,88 පිටුව) ටේලර්ගේ දැක්මට අනුව, ස්වයං-ආදරය යනු අක්‍රියව පවතින දෙයක් නොව ක්‍රියාකාරී දෙයකි. ඒ සඳහා සීමා පැනවීම, භාෂා භාවිතය වෙනස් කිරීම, ශාරීරික අවශ්‍යතාවලට ගරු කරන තීරණ දැනුවත්ව ගැනීම සහ තමන්ගේ භෞතික පැවැත්ම වෙනුවෙන් සමාව අයැදීමට එල්ල වන සමාජීය බලපෑම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම අවශ්‍ය වේ.
"අපගේ ශරීර ලැජ්ජාව අප ගැන පමණක් නොවේ. අපගේම ශරීර සමඟ අපගේ සම්බන්ධතාවය සුවපත් කිරීම, සියලු ශරීර නිදහස් විය හැකි ලෝකයක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය පියවරකි." (ශරීරය සමාව අයැදීමක් නොවේ,පිටුව 112)
පොත අවසන් වන්නේ පුද්ගල සුව කිරීමේ සිට සාමූහික විමුක්තිය දක්වා රැඩිකල් ස්වයං-ආදරයේ විෂය පථය පුළුල් කිරීමෙනි. රැඩිකල් ස්වයං-ආදරය වගා කිරීම පුද්ගලයන් අන් අයට සලකන ආකාරය වෙනස් කරයි, සියලු ශරීර වර්ග සඳහා සංවේදනය සහ සමානාත්මතාවය පෝෂණය කරයි. ශරීරය සමාව අයැදීමක් නොවේ දේශපාලන ප්‍රකාශනයක් සහ පුද්ගලික මාලිමාවක් ලෙස සේවය කරමින් ක්‍රියාකාරී අවබෝධයක් ලබා දීමෙන් සහ ඡේදනය වන සහයෝගීතාවයේ ඇගේ පණිවිඩය පදනම් කර ගැනීමෙන්, ටේලර් පාඨකයන්ට ලැජ්ජාව ඉගෙන නොගෙන ස්වයං-වටිනාකම වැළඳ ගැනීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය පාඨයක් සපයයි.
අනුරුද්ධ වැලිගමගේ
සියළු හිමිකම් මුල් හිමිකරුවන් සතුයි.
මේ සටහන ගැන ඔබේ අදහස් පහතින් ලියන්න. ඔබේ ගුණ දොස් මගේ ඉදිරි නිරමාණ එළිය කරාවි.
No comments:
Post a Comment